كوهنوردي

قله نانگاپاربات

هم طناب — Sat, 09 Aug 2008 11:53:00 GMT

نگاهي به قله نانگاپاربات

" نانگاپاربات " در شمال پاكستان و در غرب هيماليا واقع شده است . اين قله را "نهمين" قله بلند دنيا و دومين كوه مرتفع پاكستان ( پس از K2) مي دانند .

" نانگاپاربات " با تاريخ پرفراز و نشيب صعودهايش توانسته است عرصه فعاليت هاي چشمگيري در طول ساليان گذشته باشد . ازنخستين صعود انفرادي قله درسال 1953توسط "Hermann Buhl " تا اولين صعود    " Reinhold & Gunther Messner " از جبهه " Rupal " در سال 1970 ، همچنين صعود انفرادي مسير از جبهه " Diamir " در سال 1978 و صعود آلپي سالهاي اخير توسط " Vince Anderson " و " Steve House " از تيغه مركزي جبهه " Rupal " . همگي تلاشهاي حماسي هستند كه همچنان تا به امروز ادامه داشته و كوه نوردان را بر مي انگيزد تا توان و اراده خود را در روياروئي با دومين 8000 متري سخت جهان پس از K2 محك بزنند .
اين كوه چشم اندازي شگفت انگيز و پرابهت را به تماشاچيان خود ارائه مي دهد . جببه جنوبي كوه بلند ترين جبهه سنگي دنياست كه از كمپ اصلي بيش 4 كيلومتر بلندا دارد و تا به امروز تنها 4 صعود از طريق رخ جنوبي با موفقيت همراه بوده است .
نانگاپاربات به معناي " كوه برهنه " است ( در زبان هندو / اردو ) . اين نام با توجه به ويژگي رخ جنوبي قله كه از پشتواره هاي سنگي تشكيل گشته ، به آن اتلاق شده است .
رخ شمالي كوه نيز به همان اندازه هراس انگيز مي باشد . اما بر خلاف رخ مقابلش كه از گرده هاي سنگي/يخي شكل گرفته، صورت شمالي كوه پوشيده از برف مي باشد. دامنه هايي وسيع كه با ديواري عظيم از برج هاي يخي ( سراك ها ) پنهان و آشكار در تمامي پهناي كوه امتداد يافته است .
كوه نوردان پيش از جنگ جهاني دوم بر اين پندار بودند كه تنها مسير صعود قله از جبهه شمالي و از طريق يال طولاني مي باشد كه در مسيرش قله " Rakhiot " به ارتفاع 7010 متر را دور مي زند و در ادامه از ميان دو قله    " silberzacken   " عبور كرده و به قله " نانگاپاربات " منتهي مي شود . اين مسير بصورت خطرناكي در معرض بهمن و هواي بد مي باشد تا جائيكه بدليل شكست هاي پي در پي و مرگ تعدادي از بهترين كوهنوردان آلماني بر روي آن به اين كوه نام " قله قاتل " داده شد . ( البته هم اينك چنين عنواني را مي توان شايسته !! قللي همچون " Batura 1 " و يا "Ultar " دانست . )
اين مسير، همان مسيري است كه " هرمن بوول " موفق شد آن را طي کند و تنها يك بار پس از وي و در سال ،1971 توسط كوهنوردان جمهوري چك پيموده شد .
امروزه بيشتر صعود ها از طريق رخ دياميرغربي مسير "Kinshofer " كه ساده ترين و امن ترين مسيرهاست انجام مي شود و مسير نرمال صعود به حساب مي آيد .
از نخستين سال صعود قله ( 1953 ) تا پايان سال 2005 ، 261 كوه نورد موفق شدند 263 مرتبه اين كوه را مغلوب اراده خود نمايند . ( " رينهولد مسنر" و " قدرت علي " هر كدام 2 بار قله را صعود كرده اند . )
آمار كشته شدگان، تا آن سال 62 نفر بوده است و از ميان كوه نورداني كه در صعودشان موفق بوده اند که تنها نام 16 كوهنورد زن ديده مي شود .
" نانگاپاربات " همچنان براي كوه نوردان توانمند، جذابيت و ارزش هاي خود را دارد. دشوار ترين مسير صعود قله، مسير صعود نشده ي خط الراس " Mazeno " است كه آن را طولاني ترين خط الراس دنيا مي دانند .
تاكنون چند گروه تلاش هائي براي صعود قله در فصل زمستان داشته اند كه هيچكدام موفقيت آميز نبوده است .

فاتحان نانگاپاربات در ميان استقبال پرشور مردم به ايران بازگشتند

هم طناب — Fri, 08 Aug 2008 18:10:00 GMT

ديشب ساعت 23:5 فاتحان نانگاپاربات، از طريق فرودگاه امام خميني (ره) وارد کشور عزيرمان شدند. حضور بستگان سامان نعمتي و اعضاي گروه کوه نوردي قاجر قروه با پلاکارد تبريک و حسرت، مسرت و دريغ را به هم آميخته بود.
درابتداي مراسم ،اعضا با بازوبند گروه قاجر قروه، در حالي که پشت سر تابلوي بزرگي از سامان نعمتي ؛ بازگشاينده ي نانگاپاربات ؛ حرکت مي کردند وارد سالن شدند. سرود ملي جمهوري اسلامي ايران نواخته شد و پرچم مقدس کشورمان به اهتزاز درآمد.
اجراي مراسم و مصاحبه ها با مجري گر ي خوب آقاي پير ايراني انجام شد. يک دقيقه سکوت به احترام عدم حضور سامان نعمتي و سرود "اي ايران" نيز از بخش هاي بعدي برنامه بود. در اين مراسم جمعي از پيشکسوتان وسرپرست هيات کوه نوردي استان تهران حضور داشتند و به پيشواز آمدن تعداد زيادي از کوه نوردان سبب شده بود براي کنترل جمعيت، تيم را 40 دقيقه در محل تشريفات وي، آي ،پي منتظر نگاه داريم.
حلقه ي هاي گل، به دوش گرفتن قهرمانان، تابلوهاي بزرگ از عکس سرپرست و ساير اعضاي تيم، عکس هاي زيباي سامان نعمتي... همه و همه سبب شدحسي از شادي و غم را که شايد تا به امروز فقط درباره اش شنيده بوديم به سختي تجربه کنيم تا براي هميشه سامان نعمتي در ذهن و خاطرمان زنده بماند

تراژدي K2 از زبان نجات يافتگان

هم طناب — Fri, 08 Aug 2008 17:53:00 GMT

تلاش تيم‌هاي امدادي در «كوهستان وحشي» سرانجام منجر به نجات 3 كوهنورد شد. كوهنورد ايتاليايي كه با كمك دو كوهنورد اعزامي از كمپ اصلي‌ موفق شد جان خود را نجات دهد به يكي از همنوردانش گفته بود: مطمئناً من قصد تسليم شدن در برابر اين حادثه را ندارم.
به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از آسوشيتدپرس از اسلام آباد، «ويلكو فن رويخن» يكي از نجات يافتگان هلندي اين حادثه وجود چند اشتباه در آماده شدن براي حمله نهايي به قله را علاوه بر بهمن عامل بروز يكي از بدترين حوادث تاريخ كوهستان‌هاي جهان دانست كه در جريان آن 11 كوهنورد جان خود را از دست دادند.
وي كه هم اكنون در بيمارستان براي بهبود سرمازدگي‌ها تحت درمان قرار دارد گفت: همه چيز تا كمپ 4 به خوبي پيش رفت اما از زمان حمله نهايي به قله همه چيز به هم ريخت.
قله «كي 2»، دومين قله بلند جهان بعد از اورست با 8 هزار و 611 متر ارتفاع، در نزديكي مرز پاكستان و چين است كه از لحاظ فني سخت‌ترين قله جهان نام داشته و صعود به آن نيازمند توانايي‌هاي بسيار زيادي در كوهنوردي است.
‌جمعه و در حالي كه چند تيم كوهنوردي در منطقه قصد صعود به قله را داشتند سقوط بهمني يخي در مسير گردنه صعب‌العبور در حدود 350 متري زير قله و در زمان فرود يكي از تيم‌ها باعث مرگ 11 كوهنورد شد.

«فن رويخن» ادامه داد كه چندين تيم كوهنوردي از ماه جولاي در انتظار بهبود شرايط جوي براي صعود به قله بودند و ‌جمعه با آرام شدن ميزان وزش باد تصميم به صعود گرفتند اما به گفته مقامات تنها حدود 20 نفر موفق به صعود به قله شدند.
كوهنورد هلندي 40 ساله اظهار كرد كه كارگذاري طناب‌ها توسط بعضي كوهنوردان پيشين در زمان صعود و از جمله كارگا‌ه‌هاي ايجاد شده در مسير گردنه مرگبار داراي اشتباهاتي بوده است.
وي گفت: نحوه كارگذاري طناب‌ها ما را شوكه كرد، ما مجبور به تغيير وضعيت بسياري طناب‌ها بوديم كه ساعت‌هاي زيادي وقت ما را گرفت و باعث شد عده‌اي كه اطميناني به امنيت مسير نداشتند از صعود منصرف شده و بازگردند.
وي گفت افرادي كه اقدام به صعود كردند قبل از تاريكي شب به قله رسيدند و سريع‌ترين آنها بلافاصله فرود از گردنه در ارتفاع حدود 8 هزار و 200 متري را آغاز كردند كه در اين زمان سقوط لايه‌اي يخي باعث بروز حادثه شد كه در اثر آن كوهنورد نروژي و 2 شرپاي نپالي به پائين پرتاب شدند و تيم همراه وي نيز در تاريكي شب از هم فروپاشيد.
وزارت گردشگري پاكستان با انتشار ليست 11 كوهنوردي كه به احتمال قريب به يقين جان خود را از دست داده‌اند آن‌ها را 3 كوهنورد از كره جنوبي، 2 نپالي، 2 پاكستاني و كوهنورداني از فرانسه، ايرلند، صربستان و نروژ اعلام كرد. در مسير صعود نيز و قبل از سقوط بهمن دو نفر سقوط كرده و جان باخته بودند.
«فن رويخن» گفت كه پس از بهمن مه سفيدي و غليظي كوهستان را فرا گرفت كه ديد را بسيار محدود و يافتن مسير فرود را سخت كرده بود‌ اما وي به رغم اين‌كه كور برفي شديدي بر وي غالب شده بود تلاش براي فرود را ادامه مي‌دهد. وي مي‌گويد در راه فرود 3 كوهنورد كره جنوبي را ديده‌ است كه پيشنهاد وي براي كمك را رد كرده‌اند.
وي گفت: يكي از كره‌اي‌ها سر و ته معلق مانده بود و كوهنورد دوم با طناب او را نگه داشته بود اما او هم در حالت شوك قرار داشت. نفر سوم هم همان‌جا بود و همگي در تلاش براي بقا بودند اما من هم ‌‌بايد زنده مي‌ماندم. يكي از مقامات تيم كره‌اي اعلام كرد‌ مشخص نيست كه اين 3 نفر همان 3 كشته شده تيم آن‌ها باشند. 2 كوهنورد كره‌اي ديگر موفق به بازگشت به كمپ اصلي قله «كي 2» در ارتفاع 5 هزار متري شده‌اند.
«ماركو كونفورتولا» كوهنورد 37 ساله ايتاليايي است كه موفق به فرود تا ارتفاع 6 هزار و 200 متري مي‌شود اما به علت بدي اوضاع جوي امكان امدادرساني با هلي‌كوپتر به وي وجود نداشته است و وي مجبور مي‌شود تا فرود را ادامه دهد كه يك كوهنورد آمريكايي و يك باربر پاكستاني اعزام شده از كمپ اصلي موفق به يافتن وي شده و در فرود به وي كمك مي‌كنند.
سه‌شنبه صبح اين كوهنورد ايتاليايي پس از گذراندن 4 شب در «كوهستان وحشي»، باز هم به كمك كوهنوردان سعي در فرود بيشتر تا ارتفاعي را داشته كه هلي‌كوپتر بتواند وي را به بيمارستان منتقل كند. به علت طوفان امكان پرواز هلي‌كوپتر تا كمپ اصلي در ارتفاع 5000 متري براي نجات وي وجود نداشته است.
خبرگزاري آنسا ايتاليا به نقل از برادر اين كوهنورد كه با وي از طريق تلفن ماهواره‌اي تماس داشته است گفت: آن بالا جهنم بود. در زمان فرود در ارتفاع 8 هزار متري به علت ارتفاع زياد و خستگي شديد، من حتي در ميان برف و سرما به خواب رفتم و زماني كه بيدار شدم نمي‌دانستم كجا هستم. وضع دستانم خوب است اما پاهايم در اثر سرمازدگي سياه شده است اما مي‌توانم راه بروم و قصد دارم به كمپ اصلي بروم.
«ماركو» در گفت‌وگو با باشگاه كوهنوردي «اورست - كي 2» در ايتاليا و بر اساس اعلام سايت اين باشگاه اظهار كرده بود: من هيچگاه در زندگيم تسليم نشده‌ام و مطمئنم كه اين يك بار را تسليم نخواهم شد.
«محمد اكرم» ژنرال سابق پاكستاني و از دست اندركاران عمليات امدادي در مورد اين كوهنورد ايتاليايي گفت: پاهاي وي به شدت سرمازده شده‌اند و از نظر انرژي جسمي وي كاملاً تخليه شده است و اين تنها روح پرقدرت او بوده كه جان وي را نجات داده است. به علت سرمازدگي كفش‌هاي وي كاملاً به پاهايش چسبيده‌اند و امكان خارج كردن آنها وجود نداشته است.
«جرارد مك دانل» كوهنورد 37 ساله، روز جمعه به اولين ايرلندي تبديل شد كه موفق به صعود به «كي 2» مي‌شود اما به احتمال زياد وي نيز در مسير فرود جان باخته است. تلفات گزارش شده اين حادثه بيشترين تلفات يك حادثه كوهستاني در كوهستان «كي 2» دست كم از سال 1995 تا كنون است.
در همين حال خبرگزاري فرانسه گزارش داد كه ‌دوشنبه دو كوهنورد هلندي نجات يافته با هلي‌كوپتر از كمپ اصلي به بيمارستان منتقل شده‌اند كه اين كار تنها با عملياتي حماسي توسط هلي‌كوپتر ارتش پاكستان صورت گرفته است.
رسانه‌هاي نروژي هم خبر داده‌اند كه «رالف بائه» كوهنورد 33 ساله اين كشور در اين حادثه جان خود را از دست داده است و اين در حالي است كه همسر وي با كمك دو كوهنورد نروژي ديگر در تلاش براي فرود از اين كوهستان هستند.

هرم 3و2و1وكسري و سلطان ساوالان

هم طناب — Fri, 08 Aug 2008 12:07:00 GMT

قله هاي كسري و هرم 3و2و1 از ارتقاعات ساوالان هستند كه به ترتيب داراي ارتفاع 4550و4650و4600و4580مي باشند و گذر از قله هاي هرمها كاملا فني مي باشد. بلندترين قله ي اين منطقه ساوالان با ارتفاع 4811 مي باشد لازم به ذكر است اين ارتفاعات به اين 5 قله معروف است . طبيعت زيبا كوهاي بكر و فني و هوايي خشن از جلوه هاي اين منطقه به شمار مي روند .

هرم3

هرم3به2

هرم1وسلطان ساوالان

سلطان ساوالان

Dry tooling

هم طناب — Wed, 23 Apr 2008 15:00:00 GMT

Dry tooling

چند سالي است که که در ايران واژه dry tooling چندان ديگر نا آشنا نيست و کوهنوردان تا حد قابل قبولي در فصول سرد به صعودهايي با اين شيوه مي پردازند.

Dry tooling به صعود از مسيرهاي سنگي با استفاده از تبر يخ و کرامپون اطلاق مي شود در مسيرهاي ترکيبي يخ و سنگ و يا در جايي که به علت سرما امکان گيره گيري با دست نيست کاربرد زيادي دارد .

ورودتبرهاي بدون تسمه باعث ايجاد تحولي بزرگ در اين شيوه شد . آزادي عملي که صعود کننده با اين تبرها در مسير به دست مي آورد را مي توان با جايگزيني کفش هاي سبک سنگ نوردي با کفش هاي سنگين کوه نوردي در اوايل دهه 80 ميلادي مقايسه کرد .

اما يکي از نکاتي که صعود کننده با اين تبر ها بايد در نظر داشته باشد نحوه کنترل آن ها به خصوص در زماني است که نفر قصد طناب به داخل و يا نصب حمايت مياني را دارد.

براي اين کار مي توان از روش هاي زير سود جست :

قفل شصت : همان طوري که در تصوير مشاهده مي کنيد نوک تبر غير فعال در ميان شصت دستي که تبر در گير را کرفته قرار داده مي شود . براي اين کار حتما بايد توجه کرد که بازو به حالت کاملا کشيده قرار داشته باشد تا شصت از زير تنش آزاد شود و بتواند به راحتي باز شود .

قرار دادن تبر بر روي شانه : اين روش بسيار مرسوم است اما احتمال افتادن تبر بر اثر به هم خوردن تعادل نفر بسيار زياد است .

مي توان بنا به شرايط و کمي خلاقيت تبر را روي ساير ابزار نيز قرار داد . چگونگي اين کار به تجربه ، ديد و شرايط خاص مسير بستگي دارد . فقط توجه داشته باشيد اگر در نيمه را ه مسير تبر را ازدست دهيد چاره اي جز برگشت نداريد .!!

<**تصاوير بيشتر...**>